K.S. Polonia Łaziska Górne

Pisząc o przeszłości Łazisk Górnych nie można opisać tylko i wyłącznie jednej wioski, która nosiła taką nazwę w przeszłości. Historycznie pierwszą osadą na tych terenach była stara, niemiecka dzielnica nazwana Łaziskami Średnimi, do których dopiero później doszły Dolne a na samym końcu powstały Łaziska górne ulokowane na wzgórzach.

Stanowiły one na samym początku trzy odrębne wsie. Łaziska Dolne, które nazywano również mianem “Nowe Pola” zostały przekazane w formie daru na rzecz kościoła św. Wojciecha w Mikołowie przez jak wskazują zapisy Księcia Opolskiego i Pana na Raciborzu. W roku 1517 ziemie wchodzące w skład Łazisk Dolnych i Górnych zostały sprzedane jako ziemia pańszczyźniana szlachcicowi węgierskiemu Aleksemu Turzonowi. Przekształciły się one z terenów lennych na tak zwane państwo stanowe.

Te dwie miejscowości jednak początkowo były własnością panów na Pszczynie czyli między innymi Piastów. Łaziska Średnie z kolei były własnością rodów szlacheckich do 1814 roku a następnie stały się własnością państwa pszczyńskiego. W drugiej połowie XIX wieku w progach wsi zawitała industrializacja. Oprócz kilku działających już kopalń otworzona została huta oraz powstało połączenie kolejowe.

Również pierwsza i druga wojna odcisnęły tu swoje piętno. Po zakończeniu pierwszej wojny światowej mieszkańcy Łazisk brali udział w plebiscytach i powstaniach śląskich. Podczas plebiscytu w marcu 1921 roku większość miejscowej ludności opowiedziała się za przyłączeniem do Polski.

Podczas drugiej natomiast zostały zajęte przez jednostki Wermachtu już 1 września. Łaziska jednak nie zostały podbite bez oporu. Doszło do rozlewu krwi w zakładach ‘Elektro”, których bronili zarówno zwykli obywatele jak i studenci odbywający tam praktyki.  W dzielnicy Brada spłonęło ponad 20 domów oraz kościół w Łaziskach Górnych na którego wieży znalazł się punkt obserwacyjny wojska polskiego.